English Arabic
به شمس توس خوش آمدید. / ثبت نام کنید / ورود
    
 

مقالات

  • سیمای امام رضا(ع) در اشعار سه شاعر سبک هندی
  • مهدیه موسوی   ۱۳۹۱/۱۱/۱۴
     فایلهای مرتبط
  • چکیده فضیلت و حرمت اهل بیت (علیهم السلام) در شعر فارسی خصوصا از عصر صفویه ، جایگاه ویژه در ادبیات ما دارد ، به گونه ای که از جلو های برجسته ی ادب فارسی ، ارادت ایرانیان به خاندان عصمت و طهارت می شود ، چه بسا که اینان به این نتیجه رسیده اند ، که بشر در راه ترقی و تعالی محتاج به مربی و تعلیم دهنده ایی می باشد ، که در گفتار و کردار و از خود گذشتگی ، رحم و گذشت ، استقامت در امور و سایر صفات برجسته ی انسانیت ، از آنان پیروی نموده و خود را به درجات عالیه انسانیت برساند .شاعران سبک هندی چون، نظیری نیشابوری ، حزین لاهیجی و صائب تبریزی در اشعار خویش به مدح ومنقبت امام رضا (ع) پرداخته اند و هر یک به اندازه ی پیمانه ی وجود خویش از این اقیانوس بزرگ بهره گرفته بی آن که کرانه ها و ‍ژرفای آن برکسی روشن باشد . آری شعر و ادب که عرصه ی تصویرگری زیبایی ها و لطافت ها و احساسات پاک انسانی و فضائل الهی است ، بیش از هر زمینه ی دیگری تجلی گاه بزرگی و شکوه خیره کننده امام رضا(ع) گردید و شاعران و سخن سرایان و نام آوران فرهنگ و ادب پارسی را مفتون رمز و رازهای خود کرد و آثار گرانبها و پر ارجی را به فرهنگ بشری عرضه داشت لذا با عنایت به اینکه سیر در پیرامون زندگی حضرت رضا(ع) آشنایی با این شخصیت آسمانی ، هیچ گاه به پایان نخواهد رسید ، درصدد برآمدم تا قطره ای از دریای بی پایان شخصیت و جایگاه ایشان را به جامعه معرفی و تا حدودی حقوق مسلم شان را ادا کنم .
  • مقدمه
    ادب و ادبیات و قلمرو شعر و شاعری در میان شیعیان از آغاز مرتبتی بلند داشته است و به کارگیری آیات واحادیث از نخستین روزهای همزیستی اسلام وادب فارسی ، جایگاهی ویژه در شعر فارسی داشته و همواره مورد توجه شاعران بوده است . واقعیت آن است که شاعران مدیحه سرا در جای جای فرهنگ ایران و ایرانیان ، نقش های ماندگاری زده اند و در فراز و فرود های همه تحولات مهم این سرزمین ، حضور داشته اند آری «در دوره صفوی هر دیوان شعری را که باز می کنیم منقبت توحید و نعت رسول و مدح پیشوایان شیعه به جهتی نیکو در آن سروده شده است.»(غزلیات بیدل دهلوی ،117:1387) و «ستایش های نادینی جای خود را به ستایش پیغمبر(ص) و علی(ع) یا سوگندنامه ی امامان داد.»(مثنوی های بیدل دهلوی ،97:1388) اینان بنا بر تعالیم دینی و عشق به پیامبر و خاندانش بی هیچ ، چشم داشت مادی و فقط باب تیمن و تبرک و فیض بردن از سرچشمه ی وحی به آن پرداخته اند . نعت و منقبت امام رضا (ع) آن هم ، به زبان شعر بی شک، یکی از فصیح ترین سخنان فارسی است که ماندگاری بس جاودانه دارد .این نعت و ستایش برترین آفریدها ، زبان الکن انسان را ، باز می کند و به آن شیوایی بی نظیری می دهد که به دنبالش بهترین سخنان از آن تراوش می کند: 
    در کالبد مرده دهد جان چو مسیحا آن لب که زمین بوسی درگاه رضا کرد

میانگین امتیاز کاربران: 0.0  (0 رای)

برای نظر دادن ابتدا باید به سیستم وارد شوید. برای ورود به سیستم اینجا کلیک کنید.

کلیه حقوق این وب‌سایت متعلق به بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (ع) می‌باشد.