English Arabic
به شمس توس خوش آمدید. / ثبت نام کنید / ورود
    
 

مقالات

  • مناظره با رأس الجالوت یهودی
  • شمس الشموس   ۱۳۹۴/۱۱/۱۵
  • امام (ع) آنگاه رو به رأس الجالوت نمود و فرمود: تو از من سؤال می‏کنی یا من از تو سؤال کنم؟ عرض کرد: بلکه من سؤال می‏کنم و از تو دلیلی نمی‏پذیرم، مگر این که از تورات یا انجیل و یا زبور داوود باشد. یا چیزی که در صحف ابراهیم و موسی (ع) باشد. امام (ع) قبول فرمود: 

    رأس الجالوت عرض کرد: از کجا نبوت محمد (ص) را ثابت می‏کنی؟ 

    حضرت (ع) فرمود: به نبوت او موسی بن عمران، عیسی بن مریم و داوود خلیفه الله در زمین شهادت داده‏اند. 

    عرض کرد: شهادت موسی بن عمران را ثابت کن! 

    امام (ع) فرمود: ای یهودی! آیا می‏دانی موسی (ع) با بنی‏اسرائیل وصیت نمود و به ایشان فرمود: «به زودی پیامبری از اخوان و برادران شما بیاید. او را تصدیق کنید و کلام او را بشنوید.» 

    آیا برای بنی‏اسرائیل برادرانی غیر از اولاد اسماعیل (ع) بود. اگر بدانی و بشناسی خویشی یعقوب را با اسماعیل و سبب و قرابتی که میان ایشان از جانب ابراهیم (ع) بود. 

    رأس الجالوت گفت: بله. این گفته‏ی موسی (ع) است. 

    امام (ع) فرمود: آیا از برادران بنی‏اسرائیل پیامبری غیر از محمد (ص) است؟ 

    عرض کرد: خیر. لکن من دوست دارم که نبوت محمد (ص) را از تورات اثبات کنی؟ 

    امام (ع) فرمود: آیا انکار می‏کنی که در تورات است: «ما را به کتابی تازه بعد از خرابی بیت‏المقدس؟» مقصود از کتاب تازه قرآن است. آیا این را می‏شناسی و تصدیق می‏کنی؟ رأس الجالوت تصدیق کرد. 

    امام (ع) فرمود: داوود در زبور خود گفته و تو آن را قرائت می‏کنی: «پروردگارا! بر پا کننده‏ی سنت بعد از فترت [1]  را مبعوث کن! 

    آیا پیامبری را غیر از محمد (ص) می‏شناسی که بعد از زمان فترت، سنت (دین الهی) را احیاء و بر پا کرده باشد؟ 

    رأس الجالوت گفت: این قول داوود است ما می‏دانیم و آن را انکار نمی‏کنیم. لکن مقصود او به این کلام، عیسی (ع) است و ایام او فترت است. 

    امام (ع) فرمود: جهل داری و نمی‏دانی که حضرت عیسی (ع) با سنت تورات مخالفت ننمود. بلکه موافق آن سنت و روش بود. تا این که حق تعالی او را به آسمان بالا برد و در انجیل نوشته است: «ابن‏البره، رونده است. پسر زن نیکوکار می‏رود و فارقلیطا بعد از او خواهد آمد. او بارها را سبک می‏کند و برای شما هر چیزی را تفسیر می‏کند و برای من گواهی می‏دهد هم چنان که من برای او گواهی می‏دهم. من امثال را برای شما آوردم و او تأویل را برای شما می‏آورد.» 

    آیا اینها را تصدیق می‏کنی؟ گفت: آری! آن را انکار نمی‏کنم. [2] 

    پس حضرت رضا (ع) فرمود: ای رأس الجالوت! از پیامبرت موسی بن عمران سؤال بکنم؟ عرض کرد سؤال کن. 

    امام (ع) فرمود: چه دلیل بر اثبات نبوت موسی (ع) داری؟ گفت: دلیل من آن است که از برای نبوت خود معجزه آورد به چیزی که احدی از پیامبران قبل از او نیاوردند. 

    امام (ع) فرمود: چه معجزه‏ای آورد؟ 

    عرض کرد: شکافتن دریا، اژدها شدن عصا در دست او، زدن عصا بر سنگ و جاری شدن چشمه‏ها از آن، بیرون آوردن ید بیضاء از برای نظر کنندگان و علامت‏های دیگر که خلق بر مثل آن قدرت ندارند. حضرت (ع) فرمود: راست گفتی در این که حجت و دلیل او بر نبوتش این بود که چیزهایی آورد که خلق، قدرت بر مثل آن نداشتند. آیا چنین نیست که هر که ادعای نبوت کرد و چیزی را که خلق بر مثل آن قدرت نداشتند، آورد، بر شما تصدیق او واجب است؟ گفت: نه! زیرا موسی نظیری نداشت به جهت مکانت و قربی که نزد خدا داشت و بر ما اقرار و اعتراف بر نبوت هر کسی که ادعای پیامبری کند، واجب نیست، مگر این که مثل موسی (ع) معجزه آورد. 

    حضرت (ع) فرمود: پس چگونه اقرار نمودید به پیامبرانی که قبل از موسی (ع) بودند، حال آن که دریا را نشکافتند و از سنگ دوازده چشمه جاری نساختند و... 

    رأس الجالوت سخن خود را تغییر داد و گفت: من گفتم هر وقت معجزه‏ای بیاورد که خلق قدرت آن را نداشته باشد که مثل آن را بیاورد، اگر چه موسی (ع) آورده یا نیاورده باشد. 

    حضرت (ع) فرمود: ای رأس الجاوت! پس چه چیزی تو را از اقرار و اعتراف به نبوت عیسی بن مریم (ع) منع کرده است. حال آن که او مردگان را زنده می‏کرد و کور مادر زاد و پیسی را شفا می‏داد و از گل، شکل مرغ می‏ساخت و در آن می‏دمید و به اذن پروردگار پرواز می‏کرد؟ 

    رأس الجالوت گفت: می‏گویند چنین می‏کرد. لیکن ما او را مشاهده ننمودیم. حضرت فرمود: آیا آن معجزه‏هایی که موسی (ع) آورد، مشاهده کرده‏ای؟ مگر نه این است که اخباری از معتمدان اصحاب موسی (ع) به تو رسیده که موسی چنین می‏کرد؟ 

    عرض کرد: بله. امام (ع) فرمود: پس عیسی بن مریم چنین است و اخبار متواتر آمده است که عیسی (ع) چنان معجزه آورد. پس چگونه موسی (ع) را تصدیق می‏کنید و عیسی (ع) را رد می‏کنید؟ 

    رأس الجالوت نتوانست جواب گوید. 

    امام (ع) فرمود: هم چنین است کار محمد (ص) و معجزه‏هایی که آورد. و امر هر پیغمبری که حق تعالی او را مبعوث نموده است. محمد (ص) قرآن را که معجزه‏ای خارق العاده است آورد، با این که امی و درس نخوانده بود و خط نمی‏نوشت. 

    در این موقع رأس الجالوت سکوت اختیار کرد و نتوانست پاسخی بگوید. [3] 

    پی نوشته :

    [1] فترت: منقطع شدن آثار نبوت و مندرس شدن دین.

    [2] منتهی الآمال، 1048 و 1049.

    [3] عیون اخبار الرضا، ج 1، ص 109 و 110

میانگین امتیاز کاربران: 0.0  (0 رای)

برای نظر دادن ابتدا باید به سیستم وارد شوید. برای ورود به سیستم اینجا کلیک کنید.

کلیه حقوق این وب‌سایت متعلق به بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا (ع) می‌باشد.