 متن حديثسورة الفاطر (35)
1- الكلينى عن الحسين بن محمّد عن معلّي بن محمّد عن الحسن عن أحمد بن عمر، قال: سألت أباالحسن الرضا عليه السلام عن قول الله عزّوجلّ (ثمّ أورثنا الكتاب الّذين اصطفينا من عبادنا) الآية، قال: فقال: ولد فاطمة عليها السلام، و السابق بالخيرات: الإمام و المقتصد العارف بالإمام، و الظالم لنفسه: الّذى لايعرف الإمام.
2- الصدوق بإسناده عن العبّاس بن هلال عن أبى الحسن الرضا عليه السلام عن أبيه، قال: لم يقل أحد قطّ إذا أراد أن ينام (إنّ الله يمسك السموات و الأرض أن تزولا و لئن زالتا إن أمسكهما من أحد من بعده إنّه كان حليماً غفوراً) إلي آخر الآية فسقط عليه البيت.
* * *سوره فاطر (35)
1- كليني از حسين بن محمد، از معلّا بن محمد، از حسن، از احمد بن عمر روايت كرده است كه گفت: از ابوالحسن الرضا(ع) درباره آيه (سپس كتاب را به كساني كه برگزيديم به ارث گذارديم . . .) سؤال كردم، فرمود: مقصود از كساني كه برگزيديم اولاد فاطمه(ع) هستند، و مقصود از پيشي گيرندگان به خوبيها، امام است، و مراد از ميانه رو، امام شناس، و از ظالم به خويش كسي است كه امام را نشناسد2.
2- صدوق به اسنادش از عباس بن هلال، از ابوالحسن الرضا(ع) و آن حضرت از پدر بزرگوارش روايت كرده است كه فرمود: هيچ گاه نشده است كه كسي در هنگام خوابيدن آيه (به راستي كه خداوند نگاه مي دارد آسمان و زمين را از زايل شدن و اگر زايل شوند بعد از او احدي نمي تواند آن دو را از زوال باز دارد همانا او بردبار و آمرزنده است) را بخواند و خانه بر سرش آوار شود4.
منبع حديث1- فاطر / 33.
2- اصول كافى1/ 215.
3- فاطر /41.
4- من لا يحضره الفقيه 1/ 298.
|
|
|
|
